Het jaar van de gehaakte pannenlap

De jaaroverzichten komen er weer aan. In Moscou was 2015 het jaar van de pannenlap, meer bepaald van de gehaakte pannenlap. En pannenlappen haken is zen. Het gaat snel en is een ideale uitlaatklep als het leven op vierkante wielen lijkt te lopen. (‘Schiet het werk niet op? Zitten je verbouwingen in het slop? Zet een pannenlap op!’ Zoiets…)

Ik vertelde al over dit niet-meteen-voor-beginners model. Daarna hield ik mij een tijdje zoet met dit heerlijk eenvoudige patroon voor een klassieke ouderwetse pannenlap. Ik kende het nog niet en vind dat je het net zo goed als een vintage model kunt omschrijven. Dat klinkt meer anno nu. Het picotje, een stokpaardje van mijn grootmoeder, liet ik weg. Toen ik het gevoel kreeg dat ik iedereen met nieuwjaar pannenlappen cadeau ging moeten doen, ben ik gestopt met pannenlappen haken. Even.

klassieke gehaakte pannenlappen

Want toen was er een pannenlappen-wedstrijd, een gehààkte pannenlappenwedstrijd. Dus daar ging ik weer, op zoek naar patronen voor extra dikke pannenlappen, want de vorige modellen moet ik af en toe toch dubbelplooien. (Ja, in Moscou worden de afgewerkte projectjes ook flink getest!)

Deze dubbele pannenlap met granny-strepen was leuk om te maken met soepel gemerceriseerd garen. Met het gewoon katoen liep het wat minder, maar het resultaat mag er zijn. Bomma-modellen waren voor de wedstrijd echter uit den boze, dus kon ik bezwaarlijk met granny-strepen komen aanzetten.

gehaakte pannenlappen - extra dikBovendien ik wou iets simpeler en nog dikker, dus kocht ik een klos textielgaren en haakte gewoon een vierkant met vasten: simpeler kan bijna niet en dikker waarschijnlijk ook niet. Deze zijn zo dik dat ze nog het beste in een paar kolenscheppen passen. (Misschien een cadeautip voor wie zijn mannelijke evenknie subtiel duidelijk wil maken dat hij wat vaker in de keuken mag aantreden?) Omdat ze zo eenvoudig waren, wou ik ze toch een air van hedendaagse verfijning meegeven. Dat werden afneembare leren lussen met een drukknoop. Cool! En handig, want de pannenlap blijft wasmachinebestendig.

gehaakte pannenlap - t-shirtgaren en leren lusHet plezantste paar was echter dit experiment: een raster (zoals bij filethaakwerk maar ‘zonder gaatjes te vullen’) waardoor je vervolgens aan weerszijden met een andere kleur lossen haakt.

gehaakte pannenlap - strepenMaak het raster zeker langer dan het breed is, want als je lossen gaat haken fronst het een beetje samen, wat voor een aangename dikte zorgt. Ik vond zelfs het proeflapje mooi.

gehaakte pannenlappen met streepjesAls ik er nog een paar haak, probeer ik wat scherpe foto’s te maken.

Ik heb dan wel niks gewonnen, ik bezit intussen toch een collectie gehaakte pannenlappen die ongetwijfeld haar gelijke niet kent – althans niet in Moscou. Dus lieve vrienden, hou die glimlachkaken klaar met nieuwjaar. Want deze ‘smukke grydelapper’ zou ik ook nog willen proberen, als ik mijn Deens voldoende bijgespijkerd krijg. En misschien heeft er nog iemand suggesties voor patroontjes? Het jaar is nog niet om, newaar?

Een paar ingrediënten voor een geslaagd weekend

Afgewerkte projectjes

gehaakte zomersjaal Ik raakte de afgelopen maanden maar niet achter de naaimachine, dus ben ik met een snel en handzaam projectje begonnen aan mijn zomerreisoutfit. Vrijdag de laatste draadjes ingeregen van een zomersjaaltje met een supersimpel patroontje van lossen en stokjes (gevonden via Blij dat ik brei, een onuitputtelijke bron van inspiratie voor al wie lijdt aan ‘den draad’). Alleen in het begin een beetje tellen en dan ben je vertrokken voor zoveel gedachteloze rijen als je zelf wilt. Perfect bliss!

gehaakte pannenlappenDe nieuwe pannenlappen vroegen wat meer doorzettingsvermogen. Het is een geweldige patroon, gevonden via Handwerkjuffie, maar ze vraagt toch enige oefening en wat meer aandacht. Mijn proeflap was heel erg proef en weinig lap. De tweede poging zag er al veel beter uit en de derde nog beter. De verticale randen blijven weliswaar een struikelblok, ook al heb ik online een paar andere tutorials voor deze steek geraadpleegd.

Vrijdag legde ik de laatste hand aan de ‘camouflageboordjes’ om het geklungel wat af te dekken. Zaterdag geblockt, zondag droog en ready to be tried and tested. Misschien zet ik er nog een op om die nog wat op de randjes te ‘studeren’.

Een wandeling met een knappe spierbundel in een zonnig park

Zo’n mooie jongen: ik was meteen verkocht toen hij kwam aanlopen. Hij kan zowel perfect rustig meewandelen, als je alle hoeken van het park laten zien. Dobermann X stafford = onversneden ‘dog power’. Dus niet te diep in die bruine ogen kijken en onthouden wie de baas is. Aan de voet, Rambo!Rambo

Wie Rambo en zijn lotgenootjes een warm hart toedraagt, kan dat altijd tonen met een bijdrage aan het crowdfundingproject voor het nieuwe dierenasiel in Gent.

Een ommetje naar boekhandel Walry

Op zoek naar een paar verse sneden literair Grof Brood in de vorm van ‘Een verdomd goede jeugdschrijfster’ – en dan, uiteraard, buiten komen met vier boeken.

boekenNaais

De nood om de draad toch weer op te pakken en nakende vestimentaire problemen te vermijden, manifesteerde zich deze week heel concreet in de vorm van een onverwacht gat in de laatste broek die ik maakte. Hartzeer! Ik was er zo tevreden mee dat ik ze waarschijnlijk al iets te vaak gedragen en gewassen heb.

Dan maar van de nood een deugd maken en snel hetzelfde model knippen uit een gelijkaardig maar meer zomers stofje uit mijn ‘motivatiestapel’. Die bestaat uit ruim tien maagdelijke lappen zomerstof en ligt al een paar weken strategisch te blinken in mijn bureau.

Niet dat er iets ideaals tussen zit voor het shirt waarvan ik dit weekend ook het patroon uittekende. Dat wordt puzzelen en combineren met restjes – en ondertussen voortdoen aan de broek.